Kariera lekarska w Londyńskiej przychodni zdrowia

polska-przychodnia-zdrowia-w-londynie

Lekarzem być jest niełatwo. To zawód, który musi wiązać się z powołaniem do jego wykonania oraz wieloma innymi cechami osobowości, które trzeba posiadać, jeżeli chce się wykonywać ten zawód. Niezależnie od dziedziny, jaką zajmuje się dany specjalista, wiąże się on z niesamowitą odpowiedzialnością za zdrowie i życie pacjentów.

Czasem niezmiernie trudno jest znaleźć przyczynę choroby, postawić właściwą diagnozę nawet po uzyskaniu wyników specjalistycznych badań, a już na pewno trudno jest, zwłaszcza jeżeli jest się początkującym lekarzem, pogodzić ze śmiercią naszego pacjenta, któremu nie udało się pomóc.

Długie lata studiów, pełne wyrzeczeń, aby posiąść stosowną wiedzę, chęć pomagania ludziom, a także perspektywa dobrych zarobków – wszystkie te czynniki mogą przemówić także młodym absolwentom studiów medycznych za korzystniejszym wyjazdem za granicę, między innymi w celu godnego wykonywania zawodu, w zgodzie z zasadami moralnymi oraz polepszeniem własnego statusu materialnego. Tym bardziej, że przykładowy lekarz internista, w angielskim general practitioner (bądź zamiennie stosowanym skrócie GP), na Wyspach zarabiać może przeciętnie od 120 tysięcy funtów do nawet 250 tysięcy.

Jakie warunki trzeba spełnić, żeby dostać pracę lekarza w Wielkiej Brytanii?

Trywialnym jest oczywiście ukończenie studiów medycznych. Poza tym, trzeba mieć też zdane odpowiednie kursy językowe, które pozwolą nam na wykonywanie zawodu za granicą. Warto też zadbać o wcześniejsze praktyki bądź jakiekolwiek doświadczenie w ojczystym kraju, ponieważ skutecznie zwiększy to nasze szanse na otrzymanie takiej posady. Faktem jest jednak to, że czasy największej prosperity dla Polaków szukających pracy w zawodzie lekarza na Wyspach już minęły. Wciąż jednak warto ubiegać się o pracę, choćby ze względu na to, że studenci po polskich studiach medycznych są uznawani za bardzo dobrze przygotowanych pod względem wykonywania pracy.

Co gwarantuje praca za granicą?

Po pierwsze, niepomiernie większe dochody na kontraktach z angielskim odpowiednikiem NFZ, czyli NHS (National Health Service). Kwoty zarobków przeciętnie wynoszą około 120 tysięcy funtów, co daje sumę około 10 tysięcy funtów miesięcznie. Przyjmując, że jeden funt jest warty 5 złotych, w ten sposób nasz dochód na podstawie pracy na rzecz państwa wynosi niebagatelne 50 tysięcy złotych miesięcznie, co jest sumą nie do pomyślenia w polskich warunkach.

Mimo stosunkowo wysokich kosztów utrzymania w Londynie, jest to kwota, która w zupełności wystarcza na wszystkie nasze wydatki i klasyfikuje lekarzy na wysokiej pozycji społecznej. Dla porównania, w Polsce lekarz rodzinny zarabia średnio 6 325 złotych miesięcznie, przy czym najlepsi – 8 500 złotych brutto. Daje nam to zdecydowaną różnicę w wynagrodzeniu. Lekarz w angielskich warunkach zarabia więc około 6 razy tyle, co lekarz w Polsce. Po drugie, na Wyspach nikt nie zna takiego pojęcia jak łapówki, czy też przyjmowania prezentów za skuteczne leczenie.

Tu pracuje się z najlepszymi i w zgodzie z najwyższymi zasadami moralnymi. Takie działania jak te, które czasem są praktykowane w warunkach polskich, są po prostu niedopuszczalne i nie do pomyślenia. Po trzecie, kariera zawodowa lekarza w Wielkiej Brytanii, ze względu na zróżnicowane etnicznie społeczeństwo, gwarantuje uzyskanie ogromnego doświadczenia także z tymi chorobami, które mogą nie występować w ojczystym kraju, bądź stanowić sporadyczne przypadki. Ze względu na powyższe powody, z roku na rok coraz większa ilość młodych, ambitnych, szukających stabilizacji w przyszłości Polaków poszukuje pracy tam, gdzie będzie im się lepiej żyło i gdzie będą mogli wykonywać swój zawód z pasją.

Jak wygląda kariera lekarska w londyńskiej przychodni?

Szczerze powiedziawszy, nie bardzo różni się od polskiej. Oczywiście poza tym, jak już było to wcześniej wspomniane, że lekarz otrzymuje znacznie wyższe wynagrodzenie oraz postępuje w zgodzie z najwyższymi standardami tego zawodu. Jeżeli lekarz posiada specjalizację lekarza internisty, jego zadaniem jest kwalifikowanie swojego pacjenta do specjalisty, takiego jak kardiolog i inni. Wielu internistów musi posiadać gruntowną wiedzę w zakresie ogólnych chorób, ale także poszczególnych. GP jest pierwszym kontaktem, którego zadaniem będzie rozpoznanie poważniejszej choroby i wstępnie wyleczenie jej, zanim skieruje pacjenta do bardziej wyspecjalizowanego doktora.

Lekarz ma również obowiązek rzetelnie przekazać wszystkie informacje pacjentowi na temat jego zdrowia – brak tutaj sytuacji, w których lekarz po prostu odsyła pacjenta do innego specjalisty. Są też pewne różnice, które ujawniają się w przypadku, gdy lekarz i pacjent są osobami różnych płci – lekarz-mężczyzna osłucha pacjentkę wyłącznie przez ubranie, podczas kiedy wciąż różnie z tym bywa w Polsce. Pomimo jednak pewnych różnic, w gruncie rzeczy wykonywanie zawodu wygląda w obu krajach podobnie – do zadań lekarza należy rozpoznanie choroby, wypisanie odpowiedniej recepty lub skierowanie do dalszego specjalisty.

Więcej na temat kariery w Polskie Przychodni Zdrowia w Londynie można uzyskać pod adresem: https://polski-lekarz.london

Powiązane tematycznie artykuły

1 Komentarz

  1. Billy pisze:

    Witam, mieszkam w Londynie od 2010 roku i w naszej przychodni pracuje pewien doktor, który zamiast przypisywać tony lekarstw jak to w Anglii zazwyczaj się praktykuje, propaguje zdrowe żywienie. Można u niego skorzystać z darmowych porad dietetycznych. Doktor jest bardzo uprzejmy i nie ma się wrażenia, że czeka aż minie Twoje opłacone 10 minut wizyty :) Polecił mi kilka fajnych przepisów na wzmocnienie z wyciskanych owoców i warzyw. Tylko muszę kupić wyciskarkę :/ Czy znacie może firmę Kuvings? Podobno te wyciskarki są bajera! Np. tutaj http://zdroweimarkowe.pl/13-kuvings. Który model byłby idealny na domowe zastosowanie?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>